خدا تو را کافیست

به نام یگانه هستی بخش

حس ترحم به خود بدترین دشمن ماست و اگر تسلیم آن شویم هیچ وقت نمی توانیم در دنیا کار مفیدی انجام دهیم(هلن کلر)
نتیجه:
اینکه هی فکر کنم چرا این نمی فهمه اون متوجه نمیشه..چرا بابا کمک نمی کنه...چرا اذیت می کنند چرا مسخره می کنند ..همش چرا..نمیشه.هیچی درست نمیشه...
بعضی ادمها را میشه تغییر داد اما بعضی ادمها رو نمیشه افکارشون تغییر داد
نمیشه ازشون انتظار داشت درک کنند..صبور باشند..واضح تر ببینند..درک کنند همه چیز امتحان..حالا بر حسب حکمت که حالا من و تو مشکلی داریم به اونها نیاز داریم همش یه امتحان واسشون..وگرنه اونی که بی نیاز بی نیازی می بخشه خداست ..به 3سوت میشد جای ماها اونها عوض بشه..بعضی ها متوجه نمی شوند.....
بهتر جای اینکه انرژی امون برای چیزهای بیهوده مصرف کنیم...فکر کنیم چطورمیشه اوضاع بهتر کرد..یه چیز دیگه برای بعضی ماها دوره درمان زمان می بره..بهتره همه چیز نزاریم کنار تا بعد از درمان...بهتره همین حالا هم از وقتمون استفاده کنیم...به هر حال زمان و عمر که خیلی زود می گذره.....
پ ن:من نمی نویسم که نصیحت کنم یا شعار بدهم..فقط این طور فکر کردن به من کمک کن یه جور دیگه ببینم..و بتوانم خودم از اون ذلتی که بودم داشتم دست پا میزدم بالا بکشم...یه ذره ارتفاع بگیرم.بهتر ببینم..خیلی ساده است همه ادمها امتحان می شوند...حالا منم امتحان شدم....دلم نمی خواهد در نتیجه گیری اخر در حضور
بهترین دوست شرمنده باشم..حالا اگر ادمها اطرافم با رفتار نادرستشون می خواهند
شرمنده باشند..من نمی توانم کاری کنم جز اینکه دعا کنم که بفهمند....